Terrabayt Sohbetleri’nin bu programında Koray Kırmızısakal ve Onur Alptekin günümüzde maneviyat krizini ve yükselen yeni spiritüelizmleri konuştu. Ana Görsel: Golden Buddha, 2005” by Nam June Paik.Credit…Fred R. Conrad/The New York Times
Terrabayt Sohbetleri’nin bu programında Koray Kırmızısakal ve Onur Alptekin, çağımızda deneyim krizini konuştu. Program boyunca Siegfried Kracauer’e, Mark Fisher’a, Martin Heidegger’e atıflarla sıkılmayı, günümüzde sıkılmanın imkansızlığını, serbest zamanın yitimini, Walter Benjamin’in Erlebnis ile Erfahrung kavramlarını ve deneyimin metalaşmasını ele aldılar. Ana Görsel: Edward Munch, Çığlık (1893)
Eserin ve Yazarın Politik Konumu Sıradan bir mesele bile metne düştüğünde politikleşir fakat sokakta çok ateşli bir politik tartışmada bulunun arkadaşınızla, eğer yaptığınız şeyin bir gönderimi yoksa, bir topluluğa filan hitap etmiyorsanız siyasallaşmış sayılmazsınız. Fakat ilginçtir sokakta konuşulan politika sorunlarında adli kaygılar duymadığımız için daha cesur davranırız ancak mesele özellikle yazmaya gelince ürkeriz; yazının hakikati...
Dazed [1] 20. yaş gününü kutluyor. Bu vesile ile sormak isterim: 20 yaşında olmakla ilgili neler hatırlıyorsunuz? Kenneth Anger: Hatırladığım kadarıyla Fireworks adında kısa bir avangart filmi yeni bitirmiştim, ve gerçekten memnun kalmıştım. Filmi 16 mm ile çektim, Jean Cocteau’nun Biarritz kentindeki Festival du Film Maudit’te jüri olacağını duydum, ve hemen gönderdim, kısa bir süre...
Dóra Szekeres: Kossuth Ödülü’nü alacağınızı duyduğunuzda ne hissettiniz? Ágota Kristóf: Bu beni çok mutlu etti çünkü bu bir Macar ödülü. Aksi takdirde ödüllerle pek ilgilenmem. Zaten yeterince ödül aldım. Eserlerimin Macarcaya çevrilmesi benim için büyük bir onurdu ama insanların Macaristan’da benim çalışmalarıma ilgi göstermesini beklemiyordum. Yıllar önce iki kez ödül alacağıma dair söz verilmişti ama...
Çetin Balanuye, Naturans üst başlığıyla kaleme aldığı iki ciltlik kitabında, “GVarsa” (Güçtendir ancak ve ancak Varsa]) adını verdiği bir failin kenar çizgilerini ortaya koyar. Spinozacı anlamda bir gücün etkin olduğu, insan olan veya olmayan canlıların, nesnelerin karşılaştığı bu failin devindiği zeminde “agonistik” etik-politik imkânları aralar; “sonsuz bir dolanıklık” içerisinde gerçekleşen karşılaşmaları “güç ontolojisinin” temel olayları...
Can Çekişen Küresel Akçe “Komünizmin sonu tarihsel bilincimize yeni mecazlar getirdi: Mağluplar değil kurbanlar hatırlanır oldu; bir tek mücrimlerle kurbanlar kaldı geriye. Günümüzde, geçmişin aktörlerinin kamusal bellekte yer edinebilmesi için “kurban” statüsü kazanması gerekiyor” (Traverso, 2018: 97). Travma ve mağduriyetin sahnelenmesini çok iyi anlatan Kristoffer Borgli’nin yönetmenliğini yaptığı İlgi Manyağı filminden (2022) söz etmek istiyorum....
I. Olmaya bırakın* Olanaklı olanı artırabildiğinizce artırın. Maddi şeylerin, gerçek şeylerin, aynı şekilde hayali şeylerin, her şeyin her bir parçasının, her şeyin zaman içinde her bir vuku buluşunun, çelişik şeylerin, olanaksız şeylerin olanağını tasavvur edin; Bütün olanaklara eşit davranın; Serbest ve eşit olanakları düşüncenin unsuru haline getirin. II. Düşüncenin içinde bulunduğu durumun haritasını çıkarın Durumumuzu...
21. yüzyılın ilk çeyreğini doldururken, kapitalizmin içine sürüklediği çukurda insani varoluşumuz çırpınıyor. Bu, hepimizin her gün tükettiği bir hap bilgiye dönüşmüş durumda. Genellikle kapitalizmden, hatta onun uygulayıcısı olarak iktidarlardan yapılan çıkarsamalar, bizi “bir yerlerde”, “bir şeylerimizi” kaybettiğimiz sonucuna götürüyor. “Hiçbir şey olmasa bile kesin bir şey oldu”ya varan bu bulanıklık halinin elbette bizce nedenleri var....
Çevirmenin Girizgâhı Pek çok Doğu Avrupa fıkrası gibi anti-semitist olduğu aşikâr olan meşhur bir fıkra anlatılagelir. Aynı tren kompartımanında seyahat eden Polonyalı ve Yahudinin hikâyesidir bu. Bu karşılaşmayla aniden Avrupanın mikrokozmosuna dönüşen, basık, havasız kompartımana, Yahudinin Avrupa deneyimine özgü sayısız katliamın habercisi niteliğinde huzursuz bir sessizlik hâkimdir. Lakin Polonyalının içindeki Yahudi düşmanına yenik düşmesi çok...
Siyaset sanatı, siyasal olanı ortadan kaldırma sanatından ibarettir.[1] Ranciere bu sözüyle siyaseti cemaatleri yönetme sanatı olarak değil, insani eylemlerin uyuşmazlığının bir biçimi ve insan topluluklarının toplanmasını ve yönetilmesini belirleyen kaidelerin istisnası olduğunu savunmaktadır. Demokrasi de, ne bir hükümet etme biçimidir, ne de bir toplumsal yaşam tarzı; demokrasi, siyasal özneleri var eden özneleşme tarzıdır. Demokrasinin ikiden...